Τα αγόρια του Τόμεν επέστρεψαν!

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS Χορηγούμενη · ❤ Saving 6 - Τα αγόρια του Τόμεν επέστρεψαν! Ναι, μπορείς να ουρλιάξεις! 🔥📚 Εκδόσεις Ψυχογιός psichogios.gr Εκδόσεις Ψυχογιός Κέρδισε Πόντους Μελών! Reels Άτομα που ίσως γνωρίζετε Φωτογραφία προφίλ της Δημόσια Βιβλιοθήκη Δελφών Δημόσια Βιβλιοθήκη Δελφών Φωτογραφία προφίλ της Irini Tsiakiri Irini Tsiakiri Φωτογραφία προφίλ της Φαίη Ψυχοπαιδοπούλου Φαίη Ψυχοπαιδοπούλου Φωτογραφία προφίλ της Evlampia Tsireli Evlampia Tsireli Φωτογραφία προφίλ της Φεστιβάλ Ποίησης Νομού Σερρών Φεστιβάλ Ποίησης Νομού Σερρών Φωτογραφία προφίλ της Ellada Kralli Ellada Kralli Φωτογραφία προφίλ της Marianna Psihalou Marianna Psihalou Χορηγούμενη Γενέθλια Επαφές Ομαδικές συνομιλίες ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS

Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Books 'n' more τη συνέντευξη που έδωσε στην Αλίνα Παπαδοπούλου η συγγραφέας Ίρις Καλβά.

booksnmoremag.blogspot.com Σεπτεμβρίου 10, 2019 0 Comments

Το ποτάμι της φωτιάς

Οπισθόφυλλο

1933. Σένα μικρό νησί του Αιγαίου, γίνεται ο γάμος της Σεβαστής, της μοναχοκόρης του καπετάν Μιχάλη του Ζηραίου. Του μεγάλου άρχοντα του νησιού. Όμως λίγο πριν ευλογήσει ο παπάς, ακούγεται ένας πυροβολισμός και όλοι τρέχουν ανάστατοι στο δωμάτιο του καπετάνιου. Τον βρίσκουν πεσμένο πάνω στο γραφείο του, μέσα σε μία λίμνη αίματος. Μπροστά του ένα μωρό που κλαίει, φασκιωμένο σε δικό του πουκάμισο.

Το ποτάμι της λάβας, του έρωτα και της εκδίκησης, μόλις ξεκίνησε. Ένα πυρακτωμένο ποτάμι που κατακαίει στο διάβα του και καταστρέφει, έρωτες και ζωές, μέχρι σήμερα.

2006 Στην Αθήνα η Σέβη τελευταία απόγονος της καταραμένης γενιάς, παγιδευμένη στο παλαιό άσβεστο οικογενειακό μίσος, αιχμάλωτη των θανάσιμων μυστικών της οικογένειας της, παίρνει ένα γράμμα από το νησί της καταγωγής της. Είναι από την προ – γιαγιά της την Θεανώ. Στα 80της πια, την καλεί κοντά της. Εκείνη που πάντα την μισούσε, που πάντα την πλήγωνε, για κάποιο λόγο θέλει να τη δει.

Η Σέβη θυμάται το παρελθόν. Και τον Ορέστη…Θα αντάξει να γυρίσει πίσω; ΟΧΙ, λέει η λογική της. ΝΑΙ, φωνάζει η ψυχή της. Κι αν γυρίσει στο νησί; Θα μπορέσει να ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΛΑΒΑ Ή ΘΑ ΚΑΕΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ!

Βιογραφικό βιβλίου ( Ίρις Καλβά)

Η Ίρις Καλβά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κηφισιά. Η συγγραφή την κέρδισε πολύ νωρίς. Στα δεκατέσσερα της έγραψε το πρώτο της σενάριο, μια νεανική περιπέτεια φαντασίας με κοινωνικές προεκτάσεις. Στα είκοσι είχε την πρώτη της εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή, όπου, εκτός από το σενάριο, την παρουσίαζε και έπαιζε και η ίδια, τις «Μαριονέτες» του Λάκη Αποστολίδη, και συνέχισε με την εκπομπή «Άνθρωποι και κούκλες».

Ακολούθησαν πολλές τηλεοπτικές σειρές, θεατρικά έργα και ταινίες.

Το θεατρικό της έργο « Σήμα κινδύνου» με θέμα τα ναρκωτικά, προτάθηκε από το υπουργείο παιδείας ως εξαίρετο και διδακτικό θέαμα για τα σχολεία.

Ωστόσο οι σπουδές της (Νομική, Δραματική Σχολή – υπήρξε μαθήτρια του αείμνηστου Πέλου Κατσέλη – Διοίκηση Επιχειρήσεων, Τμήμα κοινωνιολογίας) έγιναν αιτία να εργαστεί επί σειρά ετών σε διάφορες θέσεις, όπως υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων και Marketing, σύμβουλος σε όμιλο επιχειρήσεων – εργασίες που της έκλεβαν πολύ χρόνο και δεν μπορούσε να αφοσιωθεί στη συγγραφή όσο θα ήθελε.

Τώρα μοιράζει το χρόνο της μεταξύ Αίγινας και Κηφισιάς. Δεν είναι παντρεμένη και γράφει το πέμπτο βιβλίο της. Το πρώτο της μυθιστόρημα, Τα κάστρα των ονείρων, διακρίθηκε στην τελική δεκάδα στην κατηγορία «Ηρωίδα Έμπνευση» των βραβείων Βιβλίου Public 2017.

Σήμερα στο περιοδικό μας φιλοξενούμε τη συγγραφέα Ίρις Καλβά και το βιβλίο της Το ποτάμι της φωτιάς από τις εκδόσεις Βell.

1 Πείτε μας πως αποφασίσατε να γράψετε το βιβλίο σας;

Με είχε συγκλονίσει η συγκεκριμένη ιστορία, και πίστευα πως άξιζε να τη γράψω.

2 Μέσα από το βιβλίο σας θέλετε να στείλετε κάποια μηνύματα;

Πάντα θέλω. Σε όλα τα βιβλία μου.

3 Σε ποιά πόλη ή χώρα διαδραματίζεται η υπόθεση του βιβλίου σας;

Δυστυχώς επειδή βασίζεται σε πραγματική ιστορία αυτό δεν μπορώ να το αποκαλύψω.

4 Σε ποιά εποχή χρονολογικά εξελίσσεται η ιστορία του βιβλίου σας;

Εξελίσσεται μέσα σε 57 χρόνια. Αρχίζει το 1949 και φτάνει έως το 2006.

5 Πόσοι είναι οι ήρωες και ποιά είναι τα ονόματά τους;

Οι βασικοί ήρωες του βιβλίου μου «ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ» είναι η Σέβη με τον Ορέστη, η Θεανώ, η Σεβαστή και ο Λάζαρος. Υπάρχουν κι άλλοι με σημαντική και καταλυτική στην εξέλιξη του έργου παρουσία, αλλά προτιμώ να τους γνωρίσει διαβάζοντας το βιβλίο ο αναγνώστης.

6 Πόσο χρόνο σας πήρε για να το ολοκληρώσετε;

Στα βιβλία μου δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Δουλεύω διάφορα θέματα στον υπολογιστή, κάθε τι που μου κάνει «κλικ» για κάποιο λόγο, συλλέγω στοιχεία, και κάποια στιγμή ξεκινάω το «ταξίδι» της συγγραφής.

7 Όταν γράφετε κρατάτε σημειώσεις;

Πάντα. Για όλα.

8 Από που εμπνευστήκατε του ήρωές σας;

Όπως ήδη ανέφερα, από αληθινή ιστορία.

9 Κάποιος από τους ήρωες έχει στοιχεία του χαρακτήρα σας;

Όλοι οι ήρωες εφόσον εγώ τους δίνω πνοή, έχουν κάτι από μένα. Αυτό συμβαίνει συνειδητά ή υποσυνείδητα σε όλους τους συγγραφείς πιστεύω.

10 Πόσο εύκολο είναι για εσάς να γεμίσετε μια λευκή σελίδα;

Εξαρτάται από τη στιγμή και το θέμα. Την ανάγκη μου να το «ζωντανέψω».

11 Τι κυριαρχεί έντονα στο βιβλίο σας; Έρωτας, μυστήριο, ανατροπές, συναισθήματα κάτι άλλο;

Όλα όσα αναφέρατε, τονίζοντας όμως ότι τα βιβλία μου έχουν πάντα και το κοινωνικό στοιχείο.

12 Την υπόθεση πόσο καιρό τη δουλεύατε στο μυαλό σας;

Κυκλοφορούσε στη σκέψη μου, λέγοντας πως κάποια στιγμή πρέπει να τη γράψω, αρκετά χρόνια.

13 Σκέφτεστε να γράψετε συνέχεια του τελευταίου βιβλίου σας ή έχει δωθεί ένα οριστικό τέλος;

Έχει μπει οριστικά τέλος.

14 Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;

Γιατί αντιπροσωπεύει απόλυτα το θέμα. Ξεκινώντας από τον απόλυτο και κυρίαρχο εγωισμό ενός άντρα, από την προδοσία και τον πληγωμένο έρωτα, κατακαίει και καταστρέφει έρωτες και ζωές ολόκληρες. Μέχρι να φτάσουμε στο σημερινό ζευγάρι που καλείτε να παλέψει με …η συνέχεια στο βιβλίο.

15 Τι θα αποκομίσει ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο σας;

Πολλά! Το έγκλημα της εγωπάθειας και της καταπίεσης, το μίσος που καταστρέφει ακόμα και εκείνον που το νιώθει, την τρομακτική δύναμη της καταπιεσμένης περήφανης γυναίκας, την λύτρωση της αγάπης. Και πολλά ακόμα.

16 Θα θέλατε να είστε εσείς η ηρωίδα του βιβλίου σας; Τι χαρακτηριστικά έχουν οι ήρωες του βιβλίου σας στον χαρακτήρα τους ή και εμφανισιακά;

Όχι δεν θα ήθελα να είμαι στο συγκεκριμένο βιβλίο. Όσο για τα χαρακτηριστικά των ηρώων μου, πολλές φορές έχουν να κάνουν και με την ψυχολογία του ήρωα. Π.Χ. η Σέβη πιστεύει ότι είναι άσκημη ενώ δεν είναι. Αιτία γι’ αυτό είναι η περιφρόνηση και η απόρριψη που έχει δεχτεί σε παιδική ηλικία.

17 Διαβάζοντας το βιβλίο σας, στο τέλος τι γεύση θα μας αφήσει;

Γλυκιά. Δεν μου αρέσουν τα βιβλία με απαισιόδοξο τέλος. Μας κάνουν να πιστεύουμε ‘ότι όσο και να παλέψουμε δεν θα κερδίσουμε τίποτα. Το δικό μου πιστεύω, το δικό μου μήνυμα θέλω να είναι , ‘’πιστέψτε και αγωνιστείτε για το όνειρο σας και θα τα καταφέρετε’’.

18 Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού μέχρι τώρα;

Φανταστική. Το αγάπησαν αμέσως.

19 Ποιο είναι το συναίσθημα ενός συγγραφέα που πιάνει πρώτη φορά το βιβλίο του στα χέρια του;

Έχετε παιδιά; Πως νιώσατε όταν τα πήρατε πρώτη φορά αγκαλιά νεογέννητα; Αυτό!

20 Πόσο ταυτίζεστε με την ηρωίδα- ήρωα του βιβλίου;

Απόλυτα. Την ώρα που την δημιουργώ γίνομαι ένα.

21 Πώς νιώθετε όταν γράφετε τη λέξη τέλος στο βιβλίο σας;

Γλυκόπικρα. Ευτυχία που το δημιούργησα και το ολοκλήρωσα και ένα τσίμπημα που πλέον θα το ‘’αποχωριστώ’’. Για κάποια λατρεμένη μου ηρωίδα μάλιστα, δυσκολεύτηκα πάρα πολύ.

22 Ετοιμάζετε κάτι άλλο τώρα;

Πάντα!

23 Πώς ξεκινήσατε τη συγγραφή;

Πιστεύω πως πάντα ‘’έγραφα’’. Πάντα ταξίδευα τον εαυτό μου και τις φίλες μου, με φανταστικές ιστορίες. Όταν όμως ήμουν 14 ετών έτυχε να πάμε διακοπές κάπου που δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν είχα φίλους. Τότε σκέφτηκα να φτιάξω ένα δικό μου κόσμο για να περάσω όμορφα κι έγραψα τι πρώτο μου βιβλίο.

24 Πόσα βιβλία έχετε γράψει και ποιά είναι αυτά;

Έχω γράψει τέσσερα βιβλία και τώρα τελειώνω το πέμπτο. Είναι: ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ, ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΜΠΛΕ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ, ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ, ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΗ΅ΦΩΤΙΑΣ.

Δυστυχώς οι επαγγελματικές υποχρεώσεις μου, δεν μου άφηναν τον χρόνο που χρειάζεται ένα βιβλίο. Έχω γράψει θεατρικά έργα, σενάρια, έχω βραβευτεί, αλλά μόνο τα τελευταία χρόνια έχω διαθέσιμο τον χρόνο που χρειάζεται για να αφοσιωθώ στη συγγραφή.

25 Τι αγαπήσατε περισσότερο στο τελευταίο βιβλίο σας;

Τη δύναμη της Θεανώς, έστω και αν δεν συμφωνώ με τις πράξεις της.

26 Οταν τελειώσατε το βιβλίο σας ποιός το διάβασε πρώτος;

Πάντα η αδελφή μου, η οποία είναι και εξαιρετικά ταλαντούχα, μόνο που οι υποχρεώσεις της οικογένειας της δεν της αφήνουν τον χρόνο να γράψει.

27 Ποιές αντιδράσεις είχαν η οικογένειά σας, τα αγαπημένα σας πρόσωπα όταν έμαθαν ότι θα εκδώσετε το βιβλίο σας;

Πέταγαν από χαρά. Ήξεραν πως ήταν πάντα το όνειρο μου.

28 Πώς αντιμετωπίζετε γενικά τις κριτικές, είτε θετικές είτε αρνητικές;

Κάθε γνώμη είναι σεβαστή. Χαίρομαι πολύ όταν μου γράφουν κριτικές.

29 Τι προσφέρει το βιβλίο σας στον αναγνώστη;

Το υπέροχο ταξίδι, μέχρι να φτάσει στη «Ιθάκη».

30 Όταν γράφατε γνωρίζατε από πριν την ιστορία ή είχατε κατεύθυνση από τους ήρωες σας;

Τη συγκεκριμένη ιστορία τη γνώριζα από πριν. ΄Πάντα όμως πριν ξεκινήσω να γράφω, κάνω έρευνα, σκαλέτα, συλλέγω στοιχεία και πληροφορίες και μετά ξεκινάω και ‘’ακολουθώ’’ πλέον τους ήρωες.

31 Το τέλος το ορίζετε εσείς ή ο ήρωας σας;

Ο ήρωας.

32 Από τι εμπνέεστε;

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Μπορεί κάτι φαινομενικά ασήμαντο να μου δώσει την αφορμή για το εναρκτήριο λάκτισμα.

33 Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίσατε στη συγγραφή; Ή μετά τη συγγραφή;

Αν εννοείτε την ώρα που γράφω, το να με διακόψουν. Αν εννοείτε γενικά ως συγγραφέας, δεν έχω αντιμετωπίσει κάποιο εμπόδιο.

34 Έχετε σκεφτεί κάποια από τις ιστορίες των βιβλίων σας ως θεατρικό έργο ή κινηματογραφική ταινία;

Φυσικά. Αφού όπως είπα, ήμουν επί σειρά ετών σεναριογράφος και θεατρική συγγραφέας.

35 Υπάρχει κάποιος λογοτεχνικός χαρακτήρας από το βιβλίο σας τον οποίο θα σκεφτόσασταν να ξαναζωντανέψετε και σε επόμενα βιβλία;

Ναι. Θα ήθελα να γράψω τη συνέχεια στα «Κάστρα των ονείρων» και την Ισαβέλλα από τη «Σκιά του μπλε φεγγαριού»

36 Πείτε μας κάτι που θα θέλατε να ξέρει για εσάς το αναγνωστικό κοινό και οι θαυμαστές σας.

Ότι η αγάπη του, είναι για μένα το μεγαλύτερο δώρο.

37 Το βιβλίο σας απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό;

Απευθύνεται σε όλους.

38 Τι έχετε να συμβουλέψετε - πείτε σε νέους συγγραφείς που σκέφτονται να εκδώσουν το πρώτο τους βιβλίο;

Να το αγαπάνε πραγματικά, να είναι η συγγραφή η μεγαλύτερη ανάγκη και αγάπη τους, και να θυμούνται ότι ο γραπτός λόγος έχει δύναμη. Χρειάζεται και ευθύνη.

39 Τι ήταν αυτό όμως που σας έκανε να συγγράψετε για πρώτη φορά ένα μυθιστόρημα; Ποιο το ερέθισμα;

Το απάντησα ήδη. Ήθελα παρέα στις διακοπές, ήμουν έφηβη και δημιούργησα μία νεανική περιπέτεια φαντασίας.

40 Αν είχατε ένα βιβλιοπωλείο πως θα το φανταζόσασταν;

Πρώτα απ’ όλα προσβάσιμο απ’ όλους τους ανθρώπους. Και εκείνους που έχουν κινητικά προβλήματα. Ένα χώρο ζεστό, ήρεμο και φιλόξενο, που να μπορείς να βρεις όχι μόνο τα καινούργια βιβλία, αλλά κάθε είδους βιβλίο, και κάθε ηλικίας. Ακόμα να έχει ένα όμορφο αναγνωστήριο για ανθρώπους που θέλουν να πάρουν μία ιδέα πριν αγοράσουν κάτι ή για ανθρώπους που δεν έχουν στο σπίτι τους τον κατάλληλο χώρο να αφοσιωθούν σε ένα βιβλίο.

41 Πείτε μας 3 πράγματα που θέλετε από έναν εκδοτικό οίκο.

Εμπιστοσύνη, φιλική σχέση και σεβασμό.

42 Πώς είναι ο κόσμος των εκδόσεων σε γενικές γραμμές;

Ανήκω στα τυχερά άτομα που στον πρώτο εκδοτικό οίκο που απευθύνθηκα, έκδωσα και το βιβλίο μου. Άρα δεν μπορώ να μιλήσω γενικά για τον κόσμο των εκδόσεων. Η δική μου συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Bell, είναι υπέροχη.

43 Τί αποτελεί για εσάς λογοτεχνία; Για την ακρίβεια, τί θεωρείτε εσείς «καλή» λογοτεχνία; Υπάρχει καλή και κακή λογοτεχνία τελικά;

Φυσικά και υπάρχει. Καλή λογοτεχνία είναι - πέρα της ικανότητας του συγγραφέα - όταν έχει κάτι θετικό να δώσει. Ακόμα κι αν αυτό είναι το υπέροχο ταξίδι. Κακή λογοτεχνία είναι όταν υποβιβάζει το επίπεδο μας, όταν περιορίζει τους ορίζοντες μας ή κατευθύνει ιδιοτελώς την σκέψη μας, κρίνοντας και επιβάλλοντας αυστηρά, τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.

44 Από την εμπειρία σας, πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να ξεκινήσει κάποιος την παρουσία του βιβλιογραφικά;

Για μένα ήταν εύκολο, άρα δεν μπορώ να έχω άποψη.

45 Ποιά/ος ηθοποιός θα θέλατε να ενσαρκώσει στην οθόνη ή στο θέατρο την ηρωίδα/ήρωα του βιβλίου σας;

Τη Θεανώ, η Λήδα Πρωτοψάλτη.

46 Υπάρχει κάποια ώρα της ημέρας και κάποιο μέρος που σας αρέσει να γράφετε;

Καλοκαίρι βλέποντας θάλασσα!!!

Ο Καζαντζάκης περιγράφει την "γνωριμία" με τον Νίτσε

booksnmoremag.blogspot.com Σεπτεμβρίου 05, 2019 0 Comments

Μια μέρα εκεί που διάβαζα σκυμμένος στη Βιβλιοθήκη της Άγιας Γενεβιέβης, μια κοπέλα με ζύγωσε κι έγειρε από πάνω μου. Κρατούσε ανοιχτό ένα βιβλίο κι είχε βάλει το χέρι της κάτω από τη φωτογραφία ενός αντρός που 'χε το βιβλίο, για να κρύψει τ' όνομά του, και με κοίταζε με κατάπληξη. -Ποιος είναι αυτός; με ρώτησε δείχνοντάς μου την εικόνα. Σήκωσα τους ώμους: -Πώς θέλετε να ξέρω; Είπα.
-Μα είστε εσείς, έκαμε η κοπέλα, εσείς, απαράλλαχτος. Κοιτάχτε το μέτωπο, τα πυκνά φρύδια, τα βαθουλά μάτια. Μονάχα που αυτός είχε χοντρά κρεμαστά μουστάκια, κι εσείς δεν έχετε.
Κοίταξα αλαφιασμένος: -Ποιος είναι λοιπόν; Έκανα προσπαθώντας ν' αναμερίσω το χέρι της κοπέλας, να δω τ' όνομα.
-Δεν τον γνωρίζετε; Πρώτη φορά τον βλέπετε;
Ο Νίτσε! Ο Νίτσε! Είχα ακούσει τ' όνομά του, μα δεν είχα ακόμα τίποτα διαβάσει δικό του.
-Δε διαβάσατε τη Γένεση της Τραγωδίας, το Ζαρατούστρα του; Για τον Αιώνιο Γυρισμό, για τον Υπεράνθρωπο;
-Τίποτα, τίποτα, απαντούσα ντροπιασμένος, τίποτα.
-Περιμένετε! Είπε κι έφυγε η κοπέλα πεταχτή.
Σε λίγο μου 'φερνε το Ζαρατούστρα.
-Να, είπε γελώντας, να λιονταρίσια θροφή για το μυαλό σας - αν έχετε μυαλό. Κι αν το μυαλό σας πεινάει.
Ετούτη στάθηκε μια από τις πιο αποφασιστικές στιγμές της ζωής μου. Εδώ, στη Βιβλιοθήκη της Άγιας Γενεβιέβης, με τη μεσολάβηση μιας άγνωστης φοιτήτριας, μου 'χε στήσει καρτέρι η μοίρα μου. Εδώ με περίμενε, φλογερός, αιματωμένος, μεγάλος πολεμιστής, ο Αντίχριστος. Στην αρχή με κατατρόμαξε. Τίποτα δεν του 'λειπε: αναίδεια κι αλαζονεία, μυαλό απροσκύνητο, λύσσα καταστροφής, σαρκασμός, κυνισμός, ανόσιο γέλιο, όλα τα νύχια, τα δόντια και τα φτερά του Εωσφόρου.
Μα με είχε συνεπάρει η ορμή του κι η περηφάνια, με είχε μεθύσει ο κίντυνος και βυθίζουμουν μέσα στο έργο του με λαχτάρα και τρόμο, σα να 'μπαινα σε βουερή ζούγκλα, γεμάτη πεινασμένα θεριά και ζαλιστικά σερνικολούλουδα. Βιάζουμουν να τελειώσουν τα μαθήματα στη Σορβόννη, να βραδιάσει, να γυρίσω σπίτι, να 'ρθει η σπιτονοικοκυρά να ανάψει το τζάκι και ν' ανοίξω τα βιβλία του -πυργώνουνταν όλα απάνω στο τραπέζι μου- και να αρχίζω μαζί του το πάλεμα.
Σιγά σιγά είχα συνηθίσει τη φωνή του, την κομμένη ανάσα του, τις κραυγές του πόνου του. Δεν ήξερα, τώρα το μάθαινα, πως κι ο Αντίχριστος αγωνίζεται κι υποφέρει όπως κι ο Χριστός και πως κάποτε, στις στιγμές του πόνου τους, τα πρόσωπά τους μοιάζουν. Ανόσιες μου φάνταζαν βλαστήμιες τα κηρύγματά του, κι ο Υπεράνθρωπός του δολοφόνος του Θεού.
Κι όμως μια μυστική γοητεία είχε ο αντάρτης ετούτος, μαυλιστικό ξόρκι τα λόγια του, που ζάλιζε και μεθούσε κι έκανε την καρδιά σου να χορεύει. Αλήθεια, ένας χορός διονυσιακός ο στοχασμός του, ένας όρθιος παιάνας που υψώνεται θριαμβευτικά στην πιο ανέλπιδη στιγμή της ανθρώπινης κι υπερανθρώπινης τραγωδίας. Καμάρωνα, χωρίς να το θέλω, τη θλίψη του, την παλικαριά του και την αγνότητα και τις στάλες τα αίματα που περιράντιζαν το μέτωπό του, σαν να φορούσε και τούτος, ο Αντίχριστος, αγκάθινο στεφάνι.

Τhe Truman Show: H ιστορία μιας ιδιοφυϊας κι ενός σπουδαίου βιβλίου

booksnmoremag.blogspot.com Σεπτεμβρίου 03, 2019 0 Comments

Νοέμβριος του 1959. Ένα πρωί, ο Τρούμαν Καπότε, δημοσιογράφος, συγγραφέας και περσόνα του τζετ σετ διαβάζει σε ένα μονοστηλάκι στους «New York Times», για τη δολοφονία μιας τετραμελούς αγροτικής οικογένειας στο Xόλκομπ, του Κάνσας -ένα ειδησάριο του σωρού, από κείνα που περνάνε

στα ψιλά.

Αυτό, γίνεται η αφορμή να κάνει κάτι που σχεδιάζει από καιρό:

να γράψει μια ιστορία -και μαζί έναν νέο τρόπο για να πεις μια ιστορία. Ένα μυθιστόρημα που θα είναι αληθινό από την αρχή ως το τέλος.

To αγόρι που κανείς δεν ήθελε

«Αυτό που συμβαίνει με ανθρώπους σαν κι εμένα είναι πως ξέρουμε εξαρχής τι θέλουμε να κάνουμε» δήλωνε ο Τρούμαν Καπότε το 1978.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν τη μισή ζωή τους, χωρίς να το γνωρίζουν. Εγώ, όμως, ήμουν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος και έπρεπε

να έχω μια ιδιαίτερη ζωή. Ήξερα από νωρίς, πως ήθελα να γίνω συγγραφέας, πλούσιος και διάσημος».

Γεννημένος την 30η Σεπτεμβρίου 1924 ως Τρούμαν Στρέκφους

Πέρσονς, στη Νέα Ορλεάνη, ο Τρούμαν Καπότε ξέρει και κάτι ακόμα:

πως ελάχιστοι τον καταλαβαίνουν. Και ακόμα λιγότεροι τον αγαπούν.

Η μητέρα του Λίλι Μέι Φολκ, μια 16χρονη «βασίλισσα της ομορφιάς»

στο Μισισσιπή, τον έχει μισήσει πριν καν γεννηθεί.

Όσο για τον πατέρα του, Αρτς Πέρσονς, -έναν υπαλληλάκο σε μια εταιρεία ατμόπλοιων, μονίμως μπλεγμένο σε μικροαπάτες – απλώς αδιαφορεί για κείνον.

Έτσι κι αλλιώς, τον περισσότερο καιρό λείπει από το σπίτι.

Οι γονείς του θα χωρίσουν πριν ο Τρούμαν κλείσει τα τέσσερα. Από κει και πέρα η Λίλι Μέι, τον διπλοκλειδώνει σε δωμάτια ξενοδοχείων για να βγαίνει ραντεβού, ώσπου –τελικά- τον ξαποστέλνει στο Μονρόεβιλ της Αλαμπάμα για να τον μεγαλώσουν θείες και γειτόνισσες.

Iανουάριος, 948/ Φωτογραφία: AP Images

Στα πέντε του κιόλας, ο Τρούμαν ξέρει να συλλαβίζει και να κουτσογράφει.

Ως το τέλος της ζωής του, δεν θα μάθει ποτέ την αλφαβήτα, ούτε καλή αριθμητική. Θα ξέρει, όμως, να δακτυλογραφεί εξήντα λέξεις το λεπτό και θα ‘χει - από τα «μαύρα» χρόνια εκείνα του Νότου -μια αληθινή φίλη:

τη Χάρπερ Λι, συγγραφέα του βραβευμένου με Πούλιτζερ «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια».

Αργότερα, όταν πια κλείνει τα 11, η Λίλι Μέι παντρεύεται ένα πλούσιο Κουβανό μπίζνεσμαν και τον παίρνει μαζί της στη Νέα Υόρκη. Ο πατριός του τον υιοθετεί και παίρνει το όνομά του: Τρούμαν Γκαρσία Καπότε. Πηγαίνει σε καλά σχολεία, αλλά είναι φριχτός μαθητής.

Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το γράψιμο.

Εξασκείται καθημερινά με τις ώρες στη γραφή, όπως άλλα παιδιά παίζουν μπάλα ή πιάνο. Δεν ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας -πιστεύει πως είναι κιόλας!

Στα 17 του παρατάει το σχολείο και πηγαίνει παιδί για όλες τις δουλειές, στο «New Yorker».

Ονειρεύεται να τον προσλάβουν και ως συγγραφέα, όμως η δουλειά του θεωρείται πρώιμη, το στιλ του ακατέργαστο.

Τα γραπτά του είναι ακατάλληλα για έκδοση.

Τα πρώτα του μικρά διηγήματα (Miriam, Tree of Night, My side of the matter) που δημοσιεύονται, τελικά, στο «Mademoiselle» και το «Harper’s Bazaar», κάνουν αίσθηση, κερδίζουν λογοτεχνικά βραβεία. Το 1948 κυκλοφορεί το πρώτο του μυθιστόρημα «Άλλες φωνές, άλλοι τόποι», με ήρωα έναν έφηβο και τη σχέση του με ένα τραβεστί. Το θέμα εξάπτει τις φαντασιώσεις κοινού και κριτικών - αλλά όχι λιγότερο από την φωτογραφία του συγγραφέα στο οπισθόφυλλο, νωχελικά αφημένου σε έναν καναπέ, να κοιτάζει αισθησιακά το φακό.

Έτσι κι αλλιώς -προς μεγάλη θλίψη της Λίλι Μέι, που δεν χάνει ευκαιρία να τον βρίσει, να τον προσβάλλει για την ψιλή φωνή, ή τους θηλυπρεπείς τρόπους του -ο Τρούμαν δεν έχει μπει ποτέ στον κόπο να να κρύψει

πως είναι ομοφυλόφιλος. Αλλά, στα 23 του, μόλις, είναι επίσης

και αυτό που ήθελε πάντα: συγγραφέας, πλούσιος, πετυχημένος.

Μαζί με τον εραστή του Τζακ Ντάνφι- με τον οποίο θα είναι

σύντροφοι και φίλοι ως το τέλος της ζωής του -ο Τρούμαν ταξιδεύει

στην Ευρώπη,γράφει για το θέατρο, τον κινηματογράφο, διηγήματα για τα περιοδικά.

Tο ’58 εκδίδει το «Πρόγευμα στο Tiffany’s» μια νουβέλα για ένα call girl, τη γλυκιά ματαιότητα της ζωής στον αφρό, την ευτυχία που

βρίσκεται στα πιο απίθανα μέρη. (Τρία χρόνια αργότερα, το βιβλίο θα γυριστεί και ταινία με την Όντρεϊ Χέμπορν στο ρόλο της ηρωίδας Χόλι Γκολάιτλι. Ο Καπότε που προτιμούσε τη Μονρόε για το ρόλο,

θα εκφράσει τη δυσαρέσκεια του για το αποτέλεσμα…)

Eν ψυχρώ

Τον Νοέμβριο του 1959, δύο πρώην κατάδικοι, ο Ντικ Χίκοκ και ο Πέρι Σμιθ, φτάνουν στο Χόλκομπ του Τέξας και εισβάλλουν στο σπίτι ενός εύπορου αγρότη του Χέρμπερτ Κλάτερ πιστεύοντας -από μια ιστορία

της φυλακής- πως κάπου κρύβει χρυσό.

Δε βρίσκουν τίποτα και φεύγουν με πενήντα δολάρια στην τσέπη, αφού πρώτα δένουν, φιμώνουν και δολοφονούν τον Κλάτερ, την γυναίκα του,

το γιό του και την κόρη του.

Ο Καπότε ταξιδεύει στο Χόλκομπ, για κάνει ένα άρθρο για το «Νew Yorker». Όμως εκεί μαζί με το αίμα στους τοίχους των Κλάτερ

«μυρίζεται» και κάτι άλλο: ένα σπουδαίο βιβλίο. «Όταν σκέφτομαι πόσο καλό θα είναι, σχεδόν δεν μπορώ να αναπνεύσω», εκμυστηρεύεται

στη Λι.

Μιλάει με συγγενείς, με γείτονες, με περαστικούς, με την αστυνομία, με ενόρκους, δικαστές, δικηγόρους, δεν αφήνει κόκκο της υπόθεσης που να μην ανασύρει από τη δικογραφία. Κάνει δεκάδες συνεντεύξεις, κρατάει 6000 σελίδες σημειώσεων (περιέργως, δε χρησιμοποιεί κασετόφωνο -καταγράφει τις συνομιλίες από μνήμης!). Όλοι τον εμπιστεύονται. Ακόμα και οι δολοφόνοι. Επισκέπτεται τον Σμιθ καθημερινά

στο κελί του, του αποσπά φωτογραφίες, ημερολόγια, το παζλ

ης ζωής του. Οι δυό τους δένονται με έναν περίεργο, μακάβριο τρόπο «Νομίζω ότι εγώ και ο Πέρι μεγαλώσαμε στο ίδιο σπίτι», θα πει ο Καπότε σε ανύποπτο χρόνο. «Κάποια στιγμή, εγώ έφυγα από την μπροστινή πόρτα κι εκείνος από την πίσω». Τον δικαιολογεί;

Όχι, αλλά τον καταλαβαίνει.

Η πείνα του -πείνα για πλούτο, για αναγνώριση- είναι γνωστή.

Η μοναξιά του δολοφόνου του προκαλεί οίκτο, ίσως και στοργή. Τον αγαπάει, αλλά τον θέλει νεκρό. Η έκδοση του βιβλίου του καθυστερεί πέντε χρόνια γιατί ο Καπότε περιμένει υπομονετικά το ιδανικό τέλος:

τον απαγχονισμό των πρωταγωνιστών.

Την τέλεια δραματική κορύφωση, την μόνη που υπηρετεί τη δικαιοσύνη και την κοινωνική συμμετρία. Όταν τελικά, σε ένα κοσμικό πάρτι

μαθαίνει πως οι Χίκοκ και Πέρι θα εκτελεστούν - όλες οι εφέσεις

τους και οι εκκλήσεις για απονομή χάριτος έχουν απορριφθεί - αρχίζει να χτυπά δυνατά τα χέρια του και να φωνάζει :

«Είμαι εκτός εαυτού! Είμαι όλο χαρά, εκτός εαυτού!»

Θα είναι εκεί και όταν η αγχόνη αγκαλιάσει το λαιμό τους, θα καταγράψει την ένταση, τις συσπάσεις, τη μυρωδιά των μελλοθάνατων, το «κρακ»

στο λαιμό τους. Δακρύζει κιόλας- στο κάτω κάτω, χάνει κάτι πολύτιμο.

Όταν, τελικά, το 1965, η ιστορία του «Εν ψυχρώ» κυκλοφορεί

σε τέσσερις συνέχειες στο «New Yorker», ο εκδοτικός κόσμος της Αμερικής ζει ένα φαινόμενο ανάλογο της «μπιτλομανίας» : τα τεύχη εξαφανίζονται αστραπιαία από τους πάγκους, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ πωλήσεων!

Το βιβλίο που εκδίδεται αργότερα παίρνει διθυραμβικές κριτικές. Ο Καπότε έχει αποδείξει πως μπορεί να χρησιμοποιήσει την φόρμα και τις τεχνικές της δραματουργίας για να γράψει με την ίδια επιτυχία

και ένταση μια αληθινή ιστορία.

Το non-fiction novel του (το «αληθινό μυθιστόρημα») κόβει

σαν ξυράφι με την ψυχρή, παρανοϊκή του αλήθεια.

Αυτό που κανείς δεν υποψιάζεται, είναι πως ένα από τα θύματα του Χόλκομπ, είναι και ο ίδιος ο Καπότε. «Το βιβλίο αυτό με έγδαρε μέχρι

το κόκκαλο», είναι η φράση που θα χρησιμοποιήσει αργότερα.

Ήδη από την αρχή της συγγραφής του έχει αρχίσει να πίνει και να

παίρνει χάπια για να κοιμάται τις νύχτες. Έχει κλάψει, έχει πει ψέματα,

έχει χειραγωγήσει, έχει καταχραστεί, έχει ξεπουλήσει, έχει γράψει ένα αριστούργημα, έχει λεφτά και δόξα. Η μάνα του δεν τον αγάπησε,

αλλά η Αμερική τον αποθεώνει.

Είναι αθάνατος. Και δεν μπορεί πια να κάνει τίποτα γι’ αυτό.

Sex, drugs & gossip

Μπορεί όμως να γιορτάσει. Στο εξής και για τα επόμενα είκοσι χρόνια, αυτό θα κάνει.

Στις 18 Νοεμβρίου 1966, για να γιορτάσει την επιτυχία του βιβλίου διοργανώνει -προς τιμήν της μεγάλης κυρίας της «Washington Post», Κάθριν Γκράχαμ, τον περίφημο μασκέ «Ασπρόμαυρο χορό».

Λένε πως του πήρε ένα ολόκληρο καλοκαίρι για να φτιάξει τη λίστα των καλεσμένων στο χορό -μια άσκηση στρατηγικής για 540 φίλους,

χάρη στην οποία, όπως είπε αργότερα, «δημιούργησα 1.500 εχθρούς».

Εκείνο το βράδυ, ολόκληρη η Νέα Υόρκη συνωστίστηκε έξω από τις πόρτες του Grand Ballroom, στο Plaza - ακόμα και οι ταξιτζήδες, ρωτούσαν όσους έβλεπαν στο δρόμο με μια μάσκα «Λοιπόν,

πας στο πάρτι του Τρούμαν;»

Μόνο μια επίλεκτη ελίτ βρέθηκε στη guest list: συγγραφείς, κοσμικοί, επιχειρηματίες, αστέρες, ο Φρανκ Σινάτρα με τη Μία Φάροου, ο Νόρμαν Μέιλερ, οι Ροκφέλερς, οι Βάντερμπιλτ, ο Γουόλτερ Κρονκάιτ,

ο Γουόλτερ Ματάου, η Ταλούλα Μπάνκχεντ, η εικοσάχρονη τότε-

Κάντις Μπέργκεν, η Λη Ράτζβιλ -όχι, όμως, και η Τζάκι Κένεντι!

Truman Capote, Katharine Graham/ 1966/ Φωτογραφία: AP iImages

Όμως… Όμως, η τεράστια εμπορική επιτυχία του βιβλίου του δεν του φέρνει ούτε το Πούλιτζερ, όπως περίμενε, ούτε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας.

Πίνει, πηγαίνει σε πάρτι και ανακοινώνει την πρόθεσή του να εκδώσει

ένα μεγάλο μυθιστόρημα που θα ανατέμνει την κοινωνία της πλούσιας Αμερικής τόσο ανελέητα όσο είχε περιγράψει ο Προυστ

τη γαλλική υψηλή κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα. Είχε σκοπό στ’ αλήθεια να το γράψει; Το ξεκίνησε ποτέ στα σοβαρά; Άφησε σε κάποιο μυστικό χρηματοκιβώτιο κάποια ανέκδοτα κεφάλαια αυτού του βιβλίου; Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα.

Σκόρπιες σελίδες εμφανίζονται κατά καιρούς εδώ και εκεί -τελικά, ένα απόσπασμα αυτού του έργου με τίτλο «Oι προσευχές που εισακούστηκαν» θα κάνει την εμφάνισή του το 1975, στο «Esquire». Και θα είναι μια καταστροφή -λιγότερο ένα λογοτεχνικό κείμενο και περισσότερο μια συρραφή από πικάντικα κουτσομπολιά με θύματα τους rich and famous

που συναναστρέφεται.

Τους θάβει, όλους, χωρίς καμιά αναστολή.

Ο Άντι Γουόρχολ -που η φήμη λέει πως υπήρξαν εραστές- είναι «μια Σφίγγα χωρίς αίνιγμα», ο Μικ Τζάγκερ «κινείται σαν παρωδία ανάμεσα

σε μια μαζορέτα και τον Φρεντ Αστέρ», ο JFK -κυβερνήτης ακόμα τότε - «κρατάει διαστάσεις και τιμές από τις πόρνες πολυτελείας του Λας Βέγκας», κλπ.

Μεμιάς, οι παλιοί του φίλοι του γυρνούν την πλάτη, ο «πρίγκιπας» της Park Avenue, γίνεται ο παρίας της, ένας πρησμένος γεροβάτραχος που κανείς δεν θέλει στο σαλόνι του.

Το βιβλίο θα μείνει για πάντα ημιτελές. Στα δέκα επόμενα χρόνια της ζωής του ο Καπότε δεν θα εκδώσει ούτε αυτό, ούτε κανένα άλλο.

(Προς το τέλος, θα καταφέρει , μόνο, να δημοσιεύσει δύο συλλογές λογοτεχνικών και μη λογοτεχνικών κειμένων).

Θα περάσει ατέλειωτες νύχτα στα VIP υπόγεια του Studio 54,

χορεύοντας ξέφρενα, αγκαλιάζοντας «άντρες χωρίς πρόσωπο» -μπάρμεν, πορτιέρηδες, υπαλλήλους - ανακατεύοντας ντάκιουρι με κοκαϊνη, λίμπριουμ και βότκα. Προς το τέλος, βυθίζεται στην κατάθλιψη,

παθαίνει επιληπτικές κρίσεις, εμφανίζει φλεβίτιδα, προβλήματα του προστάτη.

Το καλοκαίρι του ΄83 συλλαμβάνεται να οδηγεί μεθυσμένος και χωρίς δίπλωμα. Μια άλλη φορά, βγαίνει τραυλίζοντας ασυναρτησίες

στο πρωινό talk show του Στάνλεϊ Σίγκελ.

«Τι θα συμβεί αν δεν κόψετε το ποτό και τα ναρκωτικά, κύριε Καπότε;» τον ρωτάει ο παρουσιαστής.

«Προφανώς, θα πεθάνω» είναι η απάντηση. Άλλωστε, με έναν τρόπο

ίσως να ‘ναι κιόλας πεθαμένος. Το πνεύμα του είναι νεκρό.

Στις 26 Αυγούστου 1984, ένα μήνα πριν τα εξηκοστά του γενέθλια, ο συγγραφέας, πεθαίνει στο σπίτι της φίλης του Τζοάνα Κάρσον,

στο Μπελ Αιρ. Η διάγνωση του ιατροδικαστή είναι «ασθένεια

του ήπατος και τοξική κατάχρηση».

Η απλή αλήθεια είναι πως ο Τρούμαν Καπότε ήξερε καλά πότε

ένα έργο τελειώνει.

Και πάντα πίστευε πως «η ζωή είναι ένα σχετικά καλό έργο με μια κακογραμμένη τρίτη πράξη».

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΙΕΙΝ, ΕΚΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΑΣ ΣΥΛΛΟΓΗ

booksnmoremag.blogspot.com Αυγούστου 31, 2019 0 Comments

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΙΕΙΝ, INC.

Ποιοι είμαστε,

Οι εκδόσεις ΠΟΙΕΙΝ δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα & την Κύπρο, βασιζόμενες σε στελέχη με μεγάλη εμπειρία στις εκδόσεις, υποσχόμενες στους συγγραφείς μας υψηλά ποσοστά και εξαιρετικής ποιότητας εκδόσεις.

Ο πρωταρχικός μας σκοπός ήταν και είναι η έκδοση ποιοτικών βιβλίων, δίνοντας βάση στις ξεχωριστές ανάγκες που έχει ο κάθε συγγραφέας μας και το αναγνωστικό κοινό.

Ο εκδοτικός μας οίκος ανήκει στον εκδοτικό όμιλο

A & P Group Publications που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Το ατελιέ μας αποτελείται από έμπειρους γραφίστες, οι επιμελητές μας αναλαμβάνουν τη διόρθωση του έργου σας χωρίς να παρεμβαίνουν σε αυτό και οι τυπογραφικές μονάδες είναι έτοιμες να φιλοξενήσουν το όνειρο κάθε δημιουργού.

Η επιλογή και τα κριτήρια για την έκδοση ενός βιβλίου είναι αυστηρά καθώς σεβόμαστε το αναγνωστικό κοινό και τις απαιτήσεις του.

Μέχρι σήμερα η έκδοση και το ταξίδι ενός βιβλίου είχε αβέβαιο προορισμό, με τις εκδόσεις μας, ένα είναι σίγουρο το ταξίδι θα το καθορίσεις εσύ και τον προορισμό εμείς.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας, θα είναι χαρά μας να σας εξυπηρετήσουμε, καλέστε καθημερινά

13:00 με 21:00 στο 698-7917851

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

ΕΚΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΑΣ

Για να εκδώσετε την ποιητική σας συλλογή

Στείλτε μας το αρχείο της ποιητικής σας συλλογής, σε doc αρχείο word στο ekdoseispoiein@gmail.com μαζί με βιογραφικό σας και στοιχεία επικοινωνίας.

Σας απαντάμε σε διάστημα ενός μήνα

Στήνουμε το βιβλίο κάνοντας όλες τις απαραίτητες διαδικασίες.

Κατοχυρώστε τα πνευματικά σας δικαιώματα.

Κάνουμε διακίνηση σε βιβλιοπωλεία

Σας δίνουμε υψηλό Ποσοστό

Διοργανώνουμε Παρουσιάσεις σε Αθήνα και περιφέρεια

Το βιβλίο σας τυπώνεται & είναι στα χέρια σας και στα βιβλιοπωλεία.

Είμαστε κοντά σας σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας

Από την πρώτη επαφή μέχρι την ολοκλήρωση του βιβλίου σας, είμαστε κοντά σας με καλή διάθεση να ακούσουμε τις ανάγκες σας και να εκδόσουμε την ποιητική σας συλλογή.

https://ekdoseis-poiein.webnode.gr/

Brattle Book Shop, Βοστώνη, Η.Π.Α.

booksnmoremag.blogspot.com Αυγούστου 28, 2019 0 Comments

Ένα από τα παλαιότερα και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο αποτελεί παράδεισο για κάθε βιβλιοφάγο καθώς διαθέτει τεράστια συλλογή από βιβλία-αντίκες. Λειτουργεί από το 1825 και διαθέτει και εξωτερικές βιβλιοθήκες.

Διαβάστε την άποψη της Αλίνας Παπαδοπούλου για το μυθιστόρημα Σταχτόνερο της Κωνσταντίνας Μόσχου.

booksnmoremag.blogspot.com Αυγούστου 28, 2019 0 Comments

Όταν όλα γίνονται νερό και στάχτη, πρέπει να ξαναγεννηθούν.

Ένα μυθιστόρημα πλούσιο σε συναισθήματα, με δυνατές εξελίξεις.

Το διάβασα με μεγάλη απόλαυση.

Σε ένα μικρό και φανταστικό χωριό (όπως μας ανέφερε στην πρόσφατη συνέντευξή της η συγγραφέας), στο Λίθι, γίνεται ένα φονικό. Ένα άγριο φονικό που αναστατώνει τους κατοίκους του.

Η Ντόνα είναι η θανούσα. Μία γυναίκα αμφιλεγόμενη, που δεν χωράει σε στερότυπα και δεν περιορίζεται. Στο χωριό άλλοι την αγαπούν κι άλλοι τη μισούν. Η Ντόνα μιλάει και λέει τα πράγματα με το όνομά τους, κάτι που οι περισσότεροι κάτοικοι δεν το δέχονται, είτε γιατί έχουν κλειστά μυαλά, είτε γιατί δεν ξέρουν και δεν θέλουν να ακούν αλήθειες.

Έχει το θάρρος της γνώμης της κι αυτό την κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος.

Η Ξένια είναι μία νέα δημοσιογράφος η οποία αναλαμβάνει να μάθει για την υπόθεση. Στο Λίθι έζησε τα πρώτα της χρόνια, έπειτα μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Η Ξένια συναντάει ξανά τον εφηβικό της έρωτα, ο οποίος ήταν και ο άντρας της Ντόνα. Μαζί της είχε και δύο παιδιά που λάτρεψαν την Ξένια, καθώς έφερε άλλον αέρα στο σπίτι τους.

Οι κάτοικοι του χωριού είναι άνθρωποι-ακρίδες, στέκονται πίσω από κλειστά παράθυρα και παρακολουθούν τα γεγονότα. Ακίνητοι, περιμένωντας την κατάλληλη στιγμή για να μιλήσουν, να εκδηλωθούν, σαν τις ακρίδες.

Διαβάζοντας το βιβλίο Σταχτόνερο, πολλές φορές θα αναρωτηθείς για τις δικές σου αποφάσεις. Θα προβληματιστείς και θα θέλεις να κάνεις συζητήσεις για αυτό.

Μέσα από τη δυνατή πένα της συγγραφέως, μέσα από την αντίσταση κάποιων ανθρώπων, βλέπουμε τη δύναμη της αγάπης, τη δύναμη της ζωής.

Από το οπισθόφυλλο

Τι είναι αυτό που κρατά σφραγισμένα τα στόματα στο Λίθι;

Στο μικρό απομονωμένο χωριό της Ηπείρου, πίσω από τα δαντελωτά κουρτινάκια των κλειστών παραθύρων, κάποιοι παραμονεύουν όμοια με ακρίδες, ακίνητες, έτοιμες να χιμήξουν. Όταν είναι πολλές μπορεί να γίνουν μία από τις δέκα πληγές του φαραώ.

Και μπορούν να σκοτώσουν τις αθώες παιδικές ψυχές της Αννούλας και του Νεόφυτου. Όπως κάποιος σκότωσε τη μητέρα τους.

Η δημοσιογράφος Ξένια Μαρίνη είναι εκείνη που θα χαλάσει τη σιωπηλή συμφωνία τους. Γιατί οι ένοχοι πρέπει να πληρώσουν. Δεν αρκεί όμως να μάθει ποιος είναι ο φονιάς. Πρέπει να μάθει γιατί το έκανε. Έτσι μόνο θα σταματήσει το μίσος.

Η Ξένια είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να φτάσει στην κάθαρση, ακόμα και με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της. Νερό και στάχτη…

Η Κωνσταντίνα Μόσχου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε γραφιστικά και σχέδιο. Εργάστηκε στον έντυπο καθηµερινό και περιοδικό Τύπο ενώ από το 2008 ασχολείται με τη συγγραφή, συμμετέχοντας παράλληλα σε πολιτιστικές δράσεις για το βιβλίο.